Lookaround
/

Nostalgie in woord en beeld

 

 

Op visite

Nederland is, als je er oog voor hebt, één groot Openluchtmuseum. Alhoewel deze site over de Noordwest-Veluwe gaat, wil ik u 'mijn visites in dat Openluchtmuseum' niet onthouden.

Het Flevo Landschap is de buurman in het noorden van de Noordwest-Veluwe, een volkomen ander landschap, uniek in zijn soort. Het is toch vanzelfsprekend dat we onze buren beter leren kennen. Bij deze!
Op een mooie voorjaarsdag in april 2017 liet ik mij tijdens een fietstocht verrassen door de uitgebreide kleurenpracht, die de aaneengeschakelde tulpen-bollenvelden te zien gaf.
Er wordt zelfs beweerd dat deze bollenvelden die in het westen van het land voorbij streven.

In juni 2017 verbleef ik vier weken in Zeeuws-Vlaanderen.

Eindeloos gebruik maken van de mooi aangelegde paden van het uitgebreide fietswegennet of lekker ‘banjeren’ over het strand of langs de verkoelende vloedlijn onder het genot van een verfrissende zeebries.

Of een bezoek brengen aan het altijd gezellige Sluis, of uitwaaien op de pier van de nieuwe boulevard en haven van Cadzand-Bad.

Er is altijd wat te beleven aan zee of op het land.

En ’s avonds na het, in alle stilte, genieten van de zonsondergang boven het prachtige natuurgebied ‘Het Zwin’ of boven het Zeeuwse land, in een tevreden slaap vallen in de overtuiging dat er morgen weer zo’n dag komt……

Ik schrijf dit bericht, uitkijkend over het Zeeuwse land vanaf de goed verzorgde camping ‘Den Molinshoeve’.  

Spel van licht, lucht, water en wind.


Op bezoek in het 'land van mijn voorvaderen'.

Eind augustus, begin september brachten we weer enige tijd door in het land van mijn voorvaderen, Hummel en Keppel in de Achterhoek. Het is telkens weer een heerlijke ervaring om op zoek te gaan naar de geschiedenis van je voorouders. En wat is er nog van over of herkenbaar uit de verhalen van vroeger?  Bovendien draagt ‘dit stukje Achterhoek’ de eigenschap van een openluchtmuseum in zich. Onder andere de mooi aangelegde fietspaden langs de IJssel en de Oude IJssel geven volop de gelegenheid tot een nadere kennismaking.  

Al zwervend met de fiets door het land van mijn voorvaderen kwamen we ook terecht bij de tuin van Piet Oudolf, de internationaal bekende tuinarchitect. We werden hartelijk ontvangen door Anja, zijn vrouw. Zij vertelde ons “dat de privétuin op gezette tijden wel open blijft voor het publiek, maar dat ze meer samen van het leven willen genieten. De kwekerij is daarbij een belemmerende factor geworden. De kwekerij in Hummelo waarvoor Anja (63) de verantwoordelijkheid draagt, vergt haar voortdurende aanwezigheid. Mee met haar man Piet (65) naar het buitenland waar hij de laatste vijftien jaar steeds meer succesvolle projecten doet en tal van awards in de wacht sleept, zit er meestal niet in. Tot nu toe was dat geen punt. "Maar we hebben de laatste tijd het gevoel dat het anders moet. Dat we een andere swing moeten maken", zegt Anja. "Op een bepaald moment moet je dan een knoop doorhakken."
Jammer als op den duur deze aangename verpozing niet meer bestaat of gesloten wordt voor het publiek.

Naast de (familie Garritsen, ook wel geschreven Garretsen/Gerritsen)-boerderij ‘’t Hommeke’, aan de rijksweg Doetinchem-Doesburg en zo’n 150 m van de Oude IJssel af gelegen, was de vroegere uitspanning en tramstation ‘’t Swaantje’ te vinden. Tegenwoordig een woning, maar de naam is blijven bestaan.Aan de linkerzijde van de weg in de richting naar Doetinchem en schuin tegenover het kasteel Keppel ligt de in 1766 geopende ‘Gouden Leeuw’, nu een zorghotel, en was tot 1881 een pleisterplaats voor de diligence. Vanaf dat laatste jaar toen de stoomtrein kwam, kreeg het gebouw de benaming van ‘station Laag Keppel’.Een bezoek aan het uit 1642 daterende hotel-restaurant ‘De Gouden Karper’ in Hummelo was bij de familie een welkome afwisseling in hun dagelijkse bestaan en nog steeds kan ik er nauwelijks aan voorbijgaan om niet even aan te leggen.(zie onderstaande foto's 2017)

Onder: Het ‘Wapen van Heeckeren’ aan de Zelhemseweg in Hummelo stamt uit het begin van de negentiende eeuw. De boerderij-herberg maakte vroeger deel uit van het landgoed Enghuizen in het bezit van de familie Van Heeckeren. En nog steeds is het pand getooid met de kleuren van het landgoed. 
De opvallende, gietijzeren dakversiering is origineel. (twee foto’s) 
Op het eilandje van het landgoed Enghuizen, waar nu het Jagershuis staat, heeft volgens overlevering eens de middeleeuwse ‘havezathe Enghuizen’ gestaan. (vier foto’s)
Het latere kasteel uit 1842 bestaat niet meer. 
Naast het kasteel kwam er een oranjerie (het 'tuinhuis') en een groot stalgebouw (het 'koetshuis'), dat het vervallen aanzien niet waard is.
In het eeuwenoude kerkje in Hoog Keppel is menige dienst gehouden waarbij er sprake was van een (Garritsen)-huwelijk of -doop. En op het erbij gelegen kerkhof liggen 21 overledenen met de al enige keren aangehaalde familienaam. Ik bracht een bezoek aan het graf van mijn betovergrootvader Evert Jan, keuterboer en strodakdekker.