Lookaround
/

Nostalgie in woord en beeld

 

Deze buurtschap is zeer merkwaardig door een daarbijgelegen berg, de Drieberg (ook wel Driesche berg) genoemd. Op deze berg worden een menigte offer- en grafheuvelen gevonden.
Bij helder weer kon men in de jaren (19) twintig nog vanaf de Zuiderzee op grote afstand de voor de boswachterswoning staande beuken zien. Het huis van 1765 staat op een historisch plekje, waar vroeger het ‘Heilige Huuske’, een christelijke kapel, opgericht om te voldoen aan de gewoonte van de arme bekeerde heidenen, voor wie het godsdienstig en maatschappelijk leven steeds een ondeelbaar geheel was geweest, stond. De plaats waar de godin Irmin vereerd werd temidden van het oude Ermelose of Speulderbos, maar ook de plaats, waar tot 1641 toe, de vergadering gehouden werd van de maalmannen van het Speulderbos, om vonnis te spreken over de vergrijpen, die tegen het bos waren gepleegd en om de belangen van het bos te behandelen."

Dat 'Heilige Huuske' uit 1765 is nu het alom bekende 'Boshuis Drie', een pleisterplaats voor wandelaars en fietsers, winter en zomer door. Om er te komen vanuit Ermelo is de Drieërweg zeer geschikt voor elke manier van voortbewegen. Althans tegenwoordig......

Eén van de eerste fietspaden op de Veluwe was die langs het toenmalige zandpad, genaamd de Drieërweg. Onderweg richting Drie kwam men de viersprong tegen van de Drieërweg met de Postweg, rechtsaf richting Putten en ging men naar links, nu ook naar de schaapskooi op de Ermelosche hei, dan leidde dit pad naar Staverden.
Rechtsaf op de driesprong van de Drieërweg en de Sprielderweg is na 100 m het 'Boshuis Drie’ (met een ruime parkeermogelijkheid en een aansprekende basis om een van de in vier richting gaande fietstochten te ondernemen. zie www.boshuisdrie.nl). 
Zie onder 'Fietstochten'.

 

 

Waterleiding in Drie

Het tussen de eeuwen-oude bossen ingesloten Drie ligt op een kruispunt van twee ‘oorspronkelijke’ hessenwegen. Er staan slechts vijf woningen.
Vandaag is het een blijde dag voor deze gemeenschap. Donkere tijden waren er ook met name in 1944 toen de SD vier personen wegens illegale ‘zenderpraktijken’ arresteerde en afvoerde.
Eén persoon werd ter plaatse omgebracht. De andere drie keerde nooit meer terug.
Zaterdag 10 juni 1950 was een verheugende dag voor de bewoners van Drie, die werden uitgenodigd in het Boshuis, waar voorheen koning Willem III en prins Hendrik na een jachtpartij een maaltijd gebruikten.
Na het genot van ‘een kopje thee’ begaf men zich naar de achter het Boshuis gelegen schuur van het Staatsbosbeheer, waar met een eenvoudige draai aan de hoofdkraan het nieuwe waterleidingsysteem officieel in werking werd gesteld.

En nieuwe brandtoren

1954. Tegenover ‘Het Boshuis’ in Drie, de bekende uitspanning van de heer Surksum, verrijst een prachtig theehuis, dat volkomen aanpast bij de bosrijke omgeving en veel beter staat dan het reeds lang vervallen priëel.
Het wordt van hout opgetrokken en krijgt een dak met rietbedekking.
Achter ‘Het Boshuis’ staat daar als een machtige waker een nieuwe brandtoren. Het is een stalen toren van 35 meter hoog, die als een geraamte zijn huisje omhoog heft.
Het is het nieuwe domein van de brandwachter, die tijdens droge dagen de omgeving afspeurt om in dienst van de Veluwse Bosbrandweer, elke brand of rookontwikkeling onmiddellijk te melden, opdat de rode haan op doeltreffende wijze  kan worden bestreden.
De oude toren heeft zijn dienst gedaan, het bouwwerk dat nog zeer goed is, is door de bomen letterlijk over het hoofd gegroeid. Voor de brandwachter is het niet mogelijk om zijn terrein geheel te overzien. Een deel van Putten is aan het oog onttrokken door grote Douglas-dennen, die nabij het ‘Solse Gat’ staan.


De 'Koningseik': zie onder Garderen.

Midden in de oudste bossen van Nederland, dichtbij het Solse Gat en een mooi ‘stukje boerenland’ ligt achter het ‘Boshuis Drie’ in weldadige rust het door echte natuurliefhebbers druk bezochte kampeernatuurterrein: